Studyjny gigant - Dolnośląskie Centrum Filmowe
Dolnośląskie Centrum Filmowe, następca kina Warszawa i Palast-Theater, jako jedyny obecnie obiekt w mieście oprze swą codzienną działalność filmową na repertuarze studyjnym.
Dolnośląskie Centrum Filmowe (DCF) jest inwestycją Odry-Film, Instytucji Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego.
DCF to nowy, czterosalowy obiekt, który powstał na miejscu dawnego, gruntownie przebudowanego, wrocławskiego kina „Warszawa". W piątek 2 września 2011 roku rozpoczęły się w nim regularne seanse.
Projekcje odbywać się będą w 4 nowych salach, noszących nazwy, które upamiętniać będą wrocławskie kina: Warszawa, Lalka, Lwów i Polonia, odpowiednio dla: 250, 141, 135 i 73 widzów, w tym łącznie 15 miejsc dla niepełnosprawnych (wyznaczone miejsca w każdej sali, podjazdy, toalety i winda). DCF to jedno z najnowocześniejszych kin studyjnych w Polsce, wyposażone w nowe projektory analogowe i cyfrowe (z możliwością projekcji 3D), nagłośnienie Dolby Digital Surround EX, klimatyzację i wygodne fotele.
Na parterze DCF otwarta zostanie księgarnia filmowa, w holu zaś będzie miejsce na bar (oczywiście bez popcornu) oraz przestrzeń na takie wydarzenia, jak np. spotkania z twórcami filmów. Na pierwszym piętrze znajdować się będzie herbaciarnia lub kawiarnia. Budynek wyposażony jest też w sale konferencyjne oraz pomieszczenia na biura festiwalowe, przestronny hol, szatnię, a także powierzchnie przystosowane do aranżowania wystaw.
Pierwsze kino powstało w tym miejscu za czasów niemieckich - nazywało się wówczas Palast-Theater. Otwarto je 3 września 1910 roku. w kamiennicy kupca Moritza Branissa przy Neue Schweidnitzer Str. 16 (obecnie ul. Świdnicka 44), nad modną restauracją Palast-Restaurant. Pierwszym właścicielem kina był Franz Thiemer. Kino było bardzo popularne wśród mieszkańców. Po trzech i pół roku istnienia szczyciło się milionowym widzem, co dawało w przeliczeniu ok. 800 widzów dziennie. Pod koniec I wojny światowej kino zostało przejęte przez firmę Kammer-Lichtspiele GmbH, a od 1922 roku należało do firmy Schauburg AG, która zarządzała nim do II wojny światowej.
Po wojnie, pierwsze filmy zaczęto wyświetlać właśnie w tym budynku, przemianowanym na kino Warszawa. Kino otwarto 16 czerwca 1945 roku, a premierowym filmem był „Majdanek". Kino w tej postaci funkcjonowało do roku 1963, kiedy to z powodu złego stanu technicznego budynek całkowicie rozebrano, a w jego miejsce w latach 1968 – 1973 powstało całkowicie nowe Kino Warszawa, z salą dla 600 widzów. W 1988 roku zmodernizowano wnętrze, a w 1996 otwarto małą salkę na 90 miejsc. W prawie niezmienionej postaci kino wyświetlało filmy do maja 2010.
Wtedy rozpoczęły się prace budowlane nad trzecim z kolei budynkiem kinowym w tym miejscu.
Budowa Dolnośląskiego Centrum Filmowego (przebudowa kina „Warszawa" we Wrocławiu) dofinansowana została z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego na lata 2007 – 2013 kwotą ok. 5 mln zł (37,16% kosztów kwalifikowanych), przy całkowitej wartości projektu ok. 18 mln zł. Instytucją zarządzającą projektem był Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego.



